تعریف بازار مالی


بازار مالی (Financial Market)

بازار مالی (به انگلیسی Financial Market ) بطور کلی به بازاری گویند که فعالان در آن به خرید و فروش دارایی‌های همچون اوراق بهادار، اوراق قرضه، ارز و مشتقات می‌پردازند. خاصیت‌های بارز بازارهای مالی عبارتند از مشخص بودن قیمت و آیین نامه‌ها و قوانین مربوط به هزینه‌های معامله.

بازارهای مالی خود از دو بازار زیر تشکیل شده‌اند:

1 – بازار سرمایه (Capital market)

در برخی مواقع بازارهای مالی محدودیت‌هایی را برای فعالان بازار قائل‌اند که عبارتند از حداقل مبلغ معامله، منطقه جغرافیایی، یا نوع فعالیت خریدار و فروشنده. بازارهای مالی در اکثر کشورهای دنیا وجود داشته و تنها از نظر حجم متفاوت می‌باشند.

برخی از این بازار‌ها بسیار کوچک بوده و تعداد فعالان آن نیز محدود می‌باشد و در برخی نقاط دیگر مانند بازار بورس سهام نیویورک حجم مبادلات از چند هزار میلیارد دلار در روز نیز تجاوز می‌کند.

بروز‌رسانی سریع و شفافیت اطلاعات موجود در بازار و انعکاس سریع این اطلاعات در قیمت‌ها به کارآمد بودن بازار سرمایه کمک شایانی کرده و در نتیجه یکی از عوامل تعیین کننده در روند اعتمادسازی فعالان به بازار محسوب می‌شود.

توضیحات بیشتر درباره بازار سرمایه

بازار سرمایه یکی از ارکان مهم اقتصاد در جامعه است که تعریف بازار مالی از آن به عنوان دماسنج اقتصاد یاد می شود. شما تا به حال تا چه حد با این بازار آشنایی داشتید؟ آیا در این بازار سرمایه گذاری کرده اید؟

طبقه بندی بازارها بر اساس سررسید تعهدات مالی:

الف ) بازار پول: بنا به تعریف، بازار پول بازاری برای دادوستد پول و دیگر دارایی‌های مالی جانشین نزدیک پول است که سررسید کمتر از یک‌سال دارند. همچنین می‌توان از بازار پول به عنوان بازار ابزارهای مالی کوتاه مدت با ویژگی اندک بودن ریسک عدم پرداخت، نقدشوندگی و ارزش اسمی زیاد نام برد. تمرکز فعالیت این بازار در استفاده از ابزارهایی است که به اشخاص و بنگاه‌های تجاری این امکان را می‌دهند که به سرعت نقدینگی خود را به میزان مطلوب درآورند. درباره بازار پول این صفحه را بخوانید

ب ) بازار سرمایه: برپایه طبقه‌بندی بازار مالی با نگرش به سررسید دارایی‌ها، بازار سرمایه به بازار دادوستد ابزارهای مالی با سررسید بیشتر از یک سال و دارایی‌های بدون سررسید اطلاق می‌شود. این بخش از بازار مالی نقش مهمتری در گردآوری منابع پس‌اندازی و تأمین نیازهای سرمایه‌گذاری واحدهای تولیدی دارد. بازار سرمایه نسبت به بازار پول بسیار گسترده‌تر است و از تنوع ابزاری بیشتری برخوردار است.

مهمترین کارکرد بازارهای مالی شامل بازارهای پول، سرمایه و بیمه در اقتصاد ملی، تجهیز منابع پس اندازی و هدایت آن به سوی فعالیتهای مولد اقتصادی است، ضمن آنکه تعیین قیمت وجوه و سرمایه، انتشار و تحلیل اطلاعات و توزیع ریسک اقتصادی نیز اغلب در شمار کارکردهای این بازارهاست.

بازارسرمایه

در بازار سرمایه اوراق بهادار با سررسید بیشتر از یک سال به فروش می رسد. با در نظر گرفتن این واقعیت که پس‌انداز و سرمایه‌گذاری برای رشد اقتصاد حیاتی هستند، بازار سرمایه پلی است که پس‌انداز واحدهای اقتصادی دارای مازاد را به واحدهای سرمایه‌گذاری که بدان نیازمندند انتقال می‌دهد.

بنابراین بازار سرمایه، واحدهای پس‌اندازی و سرمایه‌گذاران را با یکدیگر ارتباط می‌دهد. از طرف دیگر سازوکارهای تعبیه شده در این بازار از طریق رشد حجم پس‌انداز و سرمایه‌گذاری، رشد اقتصادی را تسریع می‌کنند. استفاده از بازار سرمایه برای تأمین مالی مخارج دولت نیز از جمله قدیمی‌ترین و متداولترین شکل مبادلات مالی است.

اتکای دولت‌ها به بازار سرمایه در اغلب اقتصادهای مدرن نه تنها از این جهت مهم است که دولت‌ها غالباً اوراق بدهی منتشر می‌کنند تا بخش عمده هزینه‌های خود را تأمین مالی نمایند، بلکه استقراض دولت غالباً حجم عظیمی از کل وجوه عرضه شده در بازار توسط وام‌دهندگان را جذب می‌کند.

ابزارهای بازار سرمایه

الف – ابزارهای تأمین مالی دراز مدت

سهام: سهام صرف‌نظر از شکل آن، نشان‌دهنده منافع مالک در شرکت است و از آن‌جاکه طلب و ادعای سهامداران در مورد دارایی‌های شرکت در مرحله آخر تمام طلب‌ها قرار دارد، منافع سهام به عنوان “منفعت باقیمانده” شناخته می‌شود. درباره سهام سوالی دارید؟ اینجا بخوانید

سهام عادی: سهام عادی نوعی ابزار سرمایه‌گذاری است که نشانگر مالکیت دارنده آن در یک شرکت سهامی است و به دو دسته سهام با نام و سهام بی‌نام تقسیم می‌شود.

سهام ممتاز: سهام ممتاز نوعی اوراق بهادار است که دارنده آن نسبت به درآمدها و دارایی‌های شرکت، حق یا ادعای محدود و معینی دارد. این سهام زمانی منتشر می‌شود که هزینه سهام عادی بالاتر باشد.

اوراق قرضه: اوراق قرضه اسنادی هستند که به موجب آن‌ها ناشر متعهد می‌شود مبالغ معینی (بهره سالانه) را در فاصله‌‌های زمانی مشخص به دارنده پرداخت کند و در سررسید، اصل مبلغ را بازپرداخت کند.

اوراق مشارکت: اوراقی است که سود علی الحساب دارد و صادر کننده اوراق متعهد می شود اصل پول و سود قطعی را در تاریخ معین پرداخت کند.

ب – ابزارهای ویژه مدیریت خطر

علاوه برکارکرد تأمین مالی واحدهای اقتصادی دارای کسری، مقابله با ریسک همراه با سرمایه‌گذاری و به ویژه ریسک ناشی از نوسان‌های قیمتی از دیگر کارکردهای مهم بازار سرمایه است. این کارکرد بازار سرمایه، از طریق به‌کارگیری ابزارهایی تحت عنوان ابزارهای مشتق انجام می‌شود.

اطلاق مشتق به این ابزارها به آن دلیل است که ارزش این ابزارها براساس، ارزش اوراق یا دارایی‌های دیگر تعیین می‌شود و در واقع مشتق از دارایی‌های دیگر است. معامله‌گران این ابزارها، برآنند که با پذیرش هزینه‌ای اندک، از ریسک زیاد نوسان قیمت اجتناب کرده و آن را به سایر سرمایه‌گذاران منتقل کنند.

مهمترین ابزارهای مشتق بازار سرمایه عبارتند از:

قراردادهای اختیار معامله: اختیار معامله قراردادی دوطرفه بین خریدار و فروشنده است که براساس آن خریدار قرارداد حق (نه الزام و تعهد) دارد که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را با قیمت معین و در زمانی مشخص بخرد یا بفروشد.

بنابراین براساس این قرارداد، دو طرف توافق می‌کنند که در آینده معامله‌ای انجام دهند. در این معامله خریدار اختیار معامله، در ازای پرداخت مبلغ معینی، حق خرید یا فروش دارایی مندرج در قرارداد را در زمانی مشخصی با قیمتی که هنگام بستن قرارداد تعیین شده است، به دست می‌آورد.

از طرف دیگر، فروشنده قرارداد اختیار معامله، در مقابل اعطای این حق به خریدار با دریافت مبلغ معینی هنگام عقد قرارداد، براساس مفاد قرارداد، آماده فروش دارایی مذکور است. چنان‌که از تعریف قرارداد اختیار معامله پیداست، دارنده قرارداد (خریدار) در اعمال حق خود مختار است و به عبارت دیگر هیچ تعهد و الزامی ندارد و در صورت صرف‌نظر وی از اجرای قرارداد، مبلغی را که در ازای این حق، پرداخته است از دست می‌دهد. از طرف دیگر فروشنده در صورت خواست خریدار، مجبور به اجرای قرارداد است. قراردادهای اختیار معامله به دو دسته طبقه‌بندی می‌شوند:

الف – قرارداد اختیار خرید

دارنده این نوع اختیار معامله، حق دارد که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را با قیمت مشخصی – به قیمت توافقی– در دوره زمانی معینی بخرد.

ب – قرارداد اختیار فروش

این قرارداد به دارنده حق می‌دهد که مقدار معینی از دارایی مندرج در قرارداد را با قیمت توافقی در دوره زمانی مشخصی بفروشد. درحالی‌که خریدار قرارداد اختیار خرید، به امید افزایش قیمت آن را می‌خرید، خریدار قرارداد اختیار فروش پیش‌بینی می‌کند که قیمت در آینده کاهش خواهد یافت.

قراردادهای آتی: تمامی انواع کالا را می­توان هر روز در بازار آنی (نقد) دادوستد کرد. در این بازارها، خریدار و فروشنده برای تحویل آتی کمیت و کیفیت مشخصی از یک کالا، با یکدیگر به توافق می‌رسند. وقتی قیمت آتی دادوستد، نوسان داشته باشد، معامله‌گران با ریسک (خطر) روبرو خواهند بود؛ زیرا ارزش موجودی آن‌ها ممکن است به‌طور چشمگیری تغییر یابد. برای ایمن شدن در برابر تغییرات ناگهانی قیمت، خریداران و فروشندگان می‌توانند به بازار تحویل آتی روی آورند که در آن قراردادهای تحویل آتی برای تحویل کمیت و کیفیت مشخصی از یک کالا با یک قیمت مشخص در یک زمان معین تنظیم می‌شود.

براساس این قرارداد، خریدار متعهد می‌شود که مقدار مشخصی از یک کالا را در تاریخ معین با قیمت معینی از فروشنده تحویل بگیرد و فروشنده متعهد می‌شود که کالای مورد نظر را براساس مفاد قرارداد در همان تاریخ و با همان قیمت به خریدار تحویل دهد. در سررسید قرارداد تحویل آتی، فروشنده با دریافت قیمت، کالای موضوع قرارداد را به خریدار تحویل می‌دهد و تسویه انجام می‌شود. به عبارت دیگر، تسویه قراردادهای آتی به صورت تحویل فیزیکی کالا است.

این اصطلاح در واژه‌نامه جامع بورسینس منتشر شده است.سایر اصطلاحات و واژه‌های اقتصادی و مالی را ببینید .

قصد شروع سرمایه‌گذاری در بورس را دارید؟ اولین قدم این است که افتتاح حساب رایگان را در یکی از کارگزاری‌ها انجام دهید:

برای سرمایه‌گذاری و معامله موفق، نیاز به آموزش دارید. خدمات آموزشی زیر از طریق کارگزاری آگاه ارائه می‌شود:

"بازار سهام" و "اوراق قرضه" دو رکن بازارهای مالی

بازارهای مالی از اهمیت بالایی در سیستم اقتصادی یک کشور برخوردار است زیرا می تواند با انتقال سرمایه از صاحبان سرمایه به تولیدکنندگان نیازمند، به رشد اقتصادی کشور کمک کند.

به گزارش خبرنگار ایمنا ؛ سه مقوله پول، ارز و بانکداری از جمله مهمترین مباحث موجود در علم اقتصاد است که فهم آن در دنیای امروز یکی از نیازهای بشر محسوب می‌شود. در همین راستا، فردریک میشکین ، یکی از سرشناس‌ترین اقتصاددانان آمریکایی، کتابی را به رشته تحریر درآورده است که به کوشش علی جهانخانی و علی پارسائیان به فارسی برگردانده شده و بخشی از مناسب‌ترین مطالب آن را در سلسله خلاصه کتاب‌های اقتصادی بیان خواهیم کرد.

در ادامه خلاصه پیشین این کتاب، به بررسی سیستم مالی به عنوان یکی از مهمترین بخش‌های یک نظام اقتصادی پرداخته می‌شود. وظیفه اصلی بازارهای مالی، انتقال وجه نقد یا پول اضافی موجود یا پس انداز افراد به کسانی است که تصمیم به خرج کردن بیش از درآمدشان دارند.

معمولاً خانوارها در زمره کسانی هستند که پول خود را پس انداز کرده و آن را در اختیار دولت و شرکت‌ها به عنوان وام قرار می‌دهند. در مواردی که تأمین مالی به صورت مستقیم انجام می‌گیرد، گیرندگان وام نیز مستقیماً در بازارهای مالی و از طریق فروش اوراق قرضه اقدام به تأمین مالی می‌کنند و این اوراق باعث می‌شود وام دهندگان ادعایی نسبت به درآمدها یا دارایی‌های وام گیرنده پیدا کنند. بنابراین این اقلام (اوراق قرضه) برای خریداران جزو دارایی‌ها و برای انتشار دهندگان جزو بدهی‌ها محسوب می‌شود.

در واقع اوراق قرضه یا اوراق بدهی، نوعی اوراق بهادار است که در آن انتشار دهنده متعهد می‌شود در زمان‌های مشخصی مبالغی را به دارنده آن اوراق پرداخت کند.

بازارهای سهام و اوراق قرضه

بازارهای مالی از ارکان مختلفی تشکیل شده که بازار سهام و اوراق قرضه بخشی از آن است. هر فرد یا شرکتی به دو روش می‌تواند از بازارهای مالی پول مورد نیاز خود را تهیه کند. در روش اول شخص با انتشار اوراق قرضه به تهیه پول مورد نیاز خود مبادرت می‌کند که می‌توان آن را به این گونه تعریف کرد" قراردادی دو طرفه که میان وام دهنده (صاحب سرمایه) و وام گیرنده بسته می‌شود و به موجب آن گیرنده وام متعهد می‌شود مبالغ مشخصی را به عنوان بهره پرداخت کرده و در تاریخ سررسید نیز اصل مبلغ بدهی را بازگرداند.

تاریخ سررسید در تعریف فوق به زمانی اشاره دارد که اوراق قرضه مذکور منقضی شده و اصل پول به صاحب سرمایه (وام دهنده) باز می‌گردد. بر اساس همین زمان می‌توان اوراق قرضه را به سه قسمت اوراق کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت تقسیم کرد. اوراق قرضه کوتاه مدت اوراقی است که زمان سررسید کمتر از یکسال دارند. اوراق قرضه بلندمدت دارای سررسید بین یک تا ۱۰ سال و اوراق قرضه بلندمدت نیز سررسید بیش از ۱۰ سال دارد.

اما روش دوم برای تأمین سرمایه از بازار سهام انتشار سهام یا حق مالکیت شرکت است. در این روش سهامداران در عایدی سالانه شرکت، شریک بوده و بنابراین در زمان‌های مشخصی که معمولاً یک ساله است، سود تقسیمی به آن‌ها تعلق می‌گیرد. لازم به ذکر است این نوع اوراق قرضه بدون تاریخ سررسید است.

شاید به نظر برسد استفاده از روش دوم، برای سرمایه‌گذاران مقرون به صرفه‌تر باشد اما باید توجه داشت که عیب عمده سرمایه‌گذاری در سهام به جای اوراق قرضه این است که سهامدار به عنوان آخرین مدعی یا ذی نفع شرکت محسوب می‌شود. در واقع این افراد زمانی می‌توانند از سود تقسیمی شرکت بهره‌مند شوند که شرکت تمام بدهی‌های خود را پرداخته باشد و در انتها اگر چیزی باقی بماند به مقدار سهامی که در اختیار سهامداران وجود دارد میان آن‌ها تقسیم شود.

اما به جز معایبی که ذکر شد، این اوراق مزایایی نیز دارد. به عنوان مثال دارنده سهام شرکت می‌تواند به صورت مستقیم از افزایش سودآوری شرکت یا افزایش ارزش دارایی‌های آن بهره‌مند شود در صورتی که اوراق قرضه مبالغ ثابتی را برای دارندگان آن به ارمغان می‌آورد.

بازارهای اولیه و ثانویه

در بیان بخش‌های مختلف بازارهای مالی باید به این نکته نیز اشاره داشت که دو بازار اولیه و ثانویه در زیر مجموعه بازارهای مالی وجود دارد که در ادامه به تعریف هر دو پرداخته می‌شود.

بازار اولیه یا بازار دست اول یک بازار مالی است که در آن اوراق بهادار سهام یا اوراق قرضه، به نخستین خریداران (به وسیله شرکت یا سازمان‌های دولتی) فروخته می‌شود اما بازار ثانویه یا بازار دست دوم، یک بازار مالی است که در آن اوراق بهاداری که در گذشته منتشر شده و دست دوم است خرید و فروش می‌شود.

بانک سرمایه گذار ، یک نهاد مالی بسیار مهم است که از طریق تعهد به خرید اوراق بهادار در بازار اولیه، شرکت‌ها را یاری می‌دهد. به عبارت دیگر زمانی که سهامی تازه انتشار یافته توسط مردم مورد استقبال قرار نمی‌گیرد، این بانک، خود، این سهام را به قیمت تضمین شده خریداری می‌کند.

در ادبیات مالی دو واژه کارگزار و معامله‌گر نیز وجود دارد که نقش مهمی در بازار سهام ایفا می‌کند. کارگزار نماینده سرمایه‌گذاران است که خریدار و فروشنده را به یکدیگر می‌رساند. معامله‌گر نیز کسی است که اوراق بهادار را به قیمت اعلام شده از فروشندگان خریداری می‌کند و به قیمت‌های اعلام شده به خریداران می‌فروشد.

دو موردی که در بالا اشاره شد جزو مهمترین بخش‌های بازار ثانویه به شمار می‌رود زیرا با فراهم کردن امکان معامله اوراق بهادار شرکت‌ها، قدرت نقدشوندگی آن‌ها را افزایش داده و در نهایت مطلوبیت معامله بیشتر می‌شود.

ریسک مالی چیست؟

ریسک

اجتناب از ریسک‌ها ردر بازارهای مالی غیرممکن است و بهترین کاری ‏که یک معامله‌گر یا سرمایه‌گذار می‌تواند انجام دهد، کاهش یا کنترل این ریسک‌ها است.

ریسک مالی چیست ؟

به زبان ساده، ریسک مالی یعنی ریسک از دست دادن پول یا دارایی‌های ارزشمند. در بازارهای مالی ‏ریسک به معنای مقدار پولی است که یک فرد با سرمایه‌گذاری یا معامله کردن ممکن است از دست ‏بدهد؛ توجه داشته باشید ریسک فقط به معنای از دست دادن پول نیست، بلکه احتمال از دست دادن پول را نیز شامل می‌شود .

‏ بسیاری از سرویس‌های مالی یا تراکنش ها ذاتاً با خطر از دست دادن مواجه‌اند و این چیزی ‏است که ما آن را ریسک مالی می‌نامیم .

انواع ریسک‌های مالی:

برای دسته‌بندی ریسک‌های مالی روش ‎ های مختلفی وجود دارد که تعریف ‏هریک از آنها بر اساس روش دسته‌بندی و موضوع آن می‌تواند متفاوت باشد. در این مقاله ریسک‌های سرمایه‌گذاری، عملیاتی، حقوقی ‏ (compliance) و سیستمی، را به طور خلاصه بررسی خواهیم کرد.‏

ریسک سرمایه‌گذاری(‏ Investment Risk ‏)

شکل‌های مختلفی از ریسک‌های سرمایه‌گذاری وجود دارد، اما بیشتر آنها در ارتباط با ‏نوسان قیمت بازار است. ریسک بازار، نقدینگی(‏ Liquid ‏)، و اعتبار، بخش‌هایی از ریسک سرمایه‌گذاری هستند.‏

ریسک بازار(‏ Market Risk ‏)

ریسک بازار به نوسان قیمت دارایی‌ها در بازار مربوط می‌شود. معمولاً سرمایه‌گذارها با ریسک‌های مستقیم و غیرمستقیم بازار روبه‌رو هستند. ریسک مستقیم احتمال ‏از دست دادن دارایی به علت تغییرات نامطلوب قیمت در بازار است ریسک غیرمستقیم در ارتباط با دارایی‌هایی است که ریسک فرعی و ثانویه دارند، ‏یعنی چندان مشهود نیستند. به عنوان مثال در بورس اوراق بهادار نرخ سود به طور غیرمستقیم بر ‏قیمت سهام تاثیر می‌گذارد.‏

ریسک نقدینگی(‏ Liquid Risk ‏)

در این نوع از ریسک، سرمایه‌گذاران و معامله‌گران نمی‌توانند دارایی خاص خود را بدون تغییر شدید در قیمت آن ‏بخرند یا بفروشند و این نوع از ریسک هنگامی به وجود می‌آید که برای قیمت مشخصی از یک دارایی خریدار یا فروشنده‌ای وجود نداشته باشد .

ریسک اعتباری(‏ Credit Risk ‏)‏

ریسکی است که در آن وام دهنده به علت کوتاهی وام گیرنده، پول خود را از دست می‌دهد .

از دید بزرگتر، اگر درکشوری ریسک اعتباری به صورت غیر منطقی رشد کند، آن کشور دچار بحران ‏اقتصادی خواهد شد. بدترین بحران‌های مالی در 90 سال گذشته، به دلیل گسترش جهانی ریسک ‏اعتباری رخ داده اند.‏

ریسک عملیاتی(‏ Operational Risk ‏)

ریسک عملیاتی، خطر ضررهای مالی است که به علت نقص در فرایندهای داخلی، سیستم‌ها یا ‏روش‌ها، اتفاق می‌افتد. این نقص‌ها غالباً ناشی از اشتباهات انسانی است که تصادفاً اتفاق می‌افتند ‏یا فعالیت‌های کلاهبرداری است که عمدی است.‏

برای کاهش ریسک عملیاتی، هر شرکت باید به صورت دوره ای بازرسی‌های امنیتی را انجام دهد و ‏در کنار آن رویه‌های قوی اتخاذ و مدیریت داخلی قوی داشته باشد.‏

نقص‌های عملیاتی همچنین ممکن است به علت حوادث خارجی ایجاد شوند که به صورت غیرمستقیم ‏بر عملکرد شرکت تاثیرگذار خواهند بود، مثل زلزله، رعد وبرق و سایر بلایای طبیعی.‏

ریسک حقوقی ‏ (Compliance) ‏

زمانی که یک کمپانی قوانین و مقررات وضع شده در حوزه قضایی خود را زیر پا بگذارد ممکن است ‏متحمل زیان‌هایی شود که به آن ریسک ‏ compliance ‏ می‌گویند. برای پیشگیری از چنین زیان‌هایی، ‏بسیاری از شرکت‌ها رویه‌های خاصی مثل مبارزه با پولشویی (‏ AML: Anti money laundering ‏) و سیستم احراز هویت مشتری(‏ KYC: know your customer ‏)، را به کار می‌برند.‏

ریسک سیستمی(‏ Systemic Risk ‏)

ریسک سیستمی، احتمال وقوع یک رویداد خاص است که باعث ایجاد تاثیرات منفی در یک صنعت یا بازار ‏خاص شود. به عنوان مثال فروپاشی بانک ‏ Lehman Brothers ‏ بحران مالی جدی در ایالات ‏متحده آمریکا ایجاد کرد که بسیاری از کشورها را نیز تحت تاثیر قرار داد.‏

ریسک‌های سیستمی اغلب در کمپانی‌هایی مشاهده می‌شود که بخشی از یک صنعت هستند و وابستگی ‏شدیدی یه یکدیگر دارند. اگر بانک لیمن برادرز ‏ (Lehman Brothers) ‏ وابستگی عمیقی با سیستم مالی آمریکا ‏نداشت، ورشکستگی آن هم تاثیر کمتری داشت.‏

یک روش ساده برای به خاطر سپردن مفهوم ریسک سیستمی، عملکرد دومینو است. در دومینو وقتی یک قطعه ‏می‌افتد باعث می‌شود بقیه قطعه‌ها هم بیفتد.‏

مقایسه ریسک سیستمی با ریسک سیستماتیک :

ریسک سیستمی را با ریسک سیستماتیک اشتباه نگیرید. اساسا ریسک سیستماتیک با رخدادهایی در ارتباط است که کشور یا جامعه را در زمینه‌های مختلفی ‏تحت تاثیر قرار می‌دهد، مثل صنعت کشاورزی، ساخت و ساز، معدن، تولید، امور مالی و . . به همین ‏دلیل ریسک سیستمی را با ترکیب دارایی‌هایی که وابستگی کمی با هم دارند می‌توان کاهش داد ولی ‏این امر در مورد ریسک سیستماتیک کارساز نیست.‏

جمع‌بندی ‏

در این مقاله در باره چند نوع از انواع بی‌شمار ریسک های مالی صحبت کردیم . وقتی بحث بازارهای مالی به میان می‌آید، اجتناب از ریسک‌ها کاملاً غیرممکن است. بهترین کاری ‏که یک معامله‌گر یا سرمایه‌گذار می‌تواند انجام دهد، کاهش یا کنترل این ریسک‌ها است، پس شناخت ‏بعضی از انواع اصلی ریسک اولین گام در ایجاد یک استراتژی موثر در مدیریت ریسک است.‏

مدیریت نقدینگی در بازارهای مالی اسلامی

مدیریت نقدینگی در بازارهای مالی اسلامی

ضرورت یکپارچگی سیستمهای بانکی و مالی به منظور ایجاد و گسترش وابستگی‌های بین‌المللی از جایگاه ویژه‌ای برخوردار می‌باشد. بانکها به واسطه سرمایه‌گذاران و وام‌گیرندگان متعدد با انواع بازارهای پولی و مالی رابطه دارند؛ به همین دلیل، دائماً با ریسکهای مختلفی روبرو می‌شوند، به طوری‌که ممکن است ورود به یک بازار و یا خروج از آن، کاهش یا افزایش در یک یا چند نوع ریسک را در پی داشته باشد.

ریسک نقدینگی به دلیل کمبود و عدم اطمینان در میزان نقدینگی بانک ایجاد می‌شود. از سوی دیگر ممکن است بازارهایی که منابع بانک در آن‌ها قرار دارد دچار کمبود نقدینگی شوند و در نتیجه باعث افزایش ریسک نقدینگی ‌شود. با توجه به آنکه ریسک نقدینگی با سایر ریسک‌های مالی مختلط است، لذا سنجش و کنترل آن با دشواری روبرو است. از این‌رو، مدیریت نقدینگی یکی از مهمترین مباحث مربوط به نظام بانکداری می‌باشد. به‌طوریکه عدم مديريت صحيح آن مي‌تواند تبعات و پيامدهايي مانند سقوط نظام بانكي و حتي نظام مالي را به‌همراه داشته باشد. لذا قانونگذاران به موقعيت و وضعيت نقدينگي نهادهاي مالي بسيار حساس بوده و بر تقويت چارچوب نقدينگي بانكها تكيه مي‌كنند. در این میان، براي نهادهاي مالي اسلامي، مديريت نقدينگي از ويژگي منحصر بفردي برخوردار است. زيرا بسياري از ابزارهاي مالي مرسوم موجود كه براي مديريت نقدينگي بكار مي‌رود، مبتني بر نرخ بهره هستند و با توجه به آنکه از نظر شرعي و فقهي كاربرد پذير نيستند، لذا با تعریف بازار مالی محدودیت گسترش فعاليتهاي بين بانكي بازار پول مواجه خواهند بود. از‌این‌رو، با توجه به اهمیت موضوع در این مقاله به جنبه‌هاي مختلف مديريت نقدينگي در بانكهای اسلامي خواهیم پرداخت.

2. مفهوم مدیریت نقدینگی

مدیریت نقدینگی به معنی توانایی بانک برای ایفای تعهدات مالی خود در طول زمان است. مدیریت نقدینگی می‌تواند به صورت روزانه صورت پذیرفته و به صورت متناوب نقدینگی مورد نیاز در روزهای آتی، پیش‌بینی ‌شود. دومین نوع مدیریت نقدینگی که مبتنی بر مدیریت جریان نقدینگی است، شامل پيش‌بيني خالص وجوه مورد نياز با توجه به عوامل روندي، فصلي، چرخه‌اي و رشد كلان بانك مي‌باشد و نقدینگی مورد نیاز را برای فواصل طولانی‌تر شش ماهه تا دو ساله پیش‌بینی می‌کند.

2-1. مدیریت نقدینگی در بانک‌های اسلامی

از ديدگاه بانكداري اسلامي، مديريت نقدينگي به توانايي بانك در تجهيز برنامه‌ريزي شدة منابع و تأمين تقاضاهای تأیید شده اطلاق مي‌شود. از این‌رو، توانايي يك بانك اسلامي در فراهم كردن نقدينگي، نيازمند نگهداري دارايي‌هاي مالي با قابليت نقدشوندگي بالا و قابليت جابه‌جايي سريع است. از این‌رو، مدیریت نقدینگی یکی از بزرگ‌ترین چالش‌هایی است که سیستم بانک‌داری با آن روبرو است. زیرا بیشتر منابع بانک‌ها از محل سپرده‌های کوتاه‌مدت تأمین مالی می‌شود و علاوه بر این تسهیلات اعطایی بانک‌ها صرف سرمایه‌گذاری در دارایی‌هایی می‌شود که درجه نقدشوندگی نسبتاً پایینی دارند. [1] از سوی دیگر، وجود ابزارهای گوناگون، مانند بازار بین‌بانکی یا دیگر بازارهای سرمایه که بر اساس نرخ بهره عمل می‌کنند، به مدیریت نقدینگی بانک‌های متداول کمک زیادی می‌کند، اما با توجه به آنکه بیشتر این ابزارهای مالی بر اساس مکانیسم نرخ بهره بنا شده‌است لذا به علت حرمت ربا در اسلام نمی‌توان از آنها استفاده نمود، در نتیجه موضوع مديريت نقدينگي در بانكهاي اسلامي با پيچيدگي خاصي روبرو می‌باشد. در ادامه، به برخی از این ابزارهای مدیریت نقدینگی در بانکداری متعارف اشاره می‌کنیم.

در نظام بانکداری متعارف ابزارهای گوناگونی برای مدیریت نقدینگی با توجه به ميزان توسعه‌يافتگي مالي كشورها، ایجاد شده‌است. به‌طور کلی، مازاد نقدینگی از طریق 4 روش کلی ذیل مدیریت خواهند شد. [2]

1) تزریق مازاد در شبکه داخلی تعریف بازار مالی بانکی

2) سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار دولتی

3) اعطای وام به مشتریان شرکت

4) حفظ وجوه اضافی در سطح نرخ بازده صفر درصد [3]

در میان ابزارهای مدیریت نقدینگی، بازار بین بانکی یکی از مهمترین ابزارها در کشورهای پیشرفته است. در اين بازار، بانك‌هايي كه به نقدينگي نياز دارند، از ديگر بانك‌ها به صورت كوتاه‌مدت وام مي‌گيرند که معمولاً زمان سررسيد يك شب تا يك سال است. در بازارهاي پولي بين بانكي، ابزارهاي مالي با ويژگيهاي بسيار متفاوت وجود دارند که دسترسي به آن، اختيارات بسياري به بانكهاي متعارف براي استقراض و تعديل جريان نقدي كوتاه مدت، ارائه مي‌كند. از سوي ديگر، بازار دست دوم ابزارهاي مالي، خود به منبع مهمي براي مديريت نقدينگي تبديل شده‌اند. بگونه‌اي كه بانكهاي متعارف مي‌توانند براي مديريت نقدينگي خود، به آنها تكيه كنند. علاوه بر این، گواهی سپرده، قرارداد بازخرید، اسناد خزانه، اوراق تجاری شرکت‌ها، تأییدیه بانک، تبدیل دارایی‌های بانک به اوراق بهادار، استفاده از مشتقات اعتباری و استقراض از بانک مرکزی (به منظور جلوگیری از ناپايداري در نظام مالي و اعتباري به عنوان آخرین ابزار در مدیریت نقدینگی مطرح مي‌شود) از دیگر ابزارهای مدیریت نقدینگی بانک‌های متعارف به‌شمار می‌روند. [4]

با توجه به آنکه بانك‌هاي اسلامي، همچون بانك‌هاي متعارف، به ريسك نقدينگي و مشكلات آن دچارند در نتيجه، مديريت مطلوب نقدينگي براي بانك‌هاي اسلامي بسيار دشوار است. از اين‌رو، بایستی برخي ابزارها را تغيير داد يا ابزارهاي جديدي ارائه نمود تا بانك‌هاي اسلامي، توانايي استفاده آنها را داشته باشند بنابراين، ضروري است اين بانك‌ها از ابزارهايي غير از وام، اوراق قرضه و مانند آنها استفاده كنند تا از طریق جذب و هدايت پس‌اندازهاي پراكندة مردم، رشد و توسعة اقتصادي را ایجاد و در عين حال، رونق و تنوّع بازار سرمايه محقّق شود. در این میان ایجاد بازار مالی اسلامی، یکی از مهم‌ترین اقداماتی است که با هدف کمک به بهبود و برطرف کردن مشکل نقدینگی بانک‌ها در کوتاه‌مدت صورت گرفته‌است. این بازار بین المللی سعی دارد یک ساختار مدیریت نقدینگی برای بانکهای اسلامی یا بخشهای قابل دسترس از طریق شبکه ایجاد نماید. [5]

3. مشکلات مدیریت نقدینگی در بانک‌های اسلامی

بانک‌های اسلامی مانند سایر بانک‌ها می‌بایستی نیازهای نقدینگی خود را برآورده سازند. برای این منظور باید ساز و کار مدیریت نقدینگی را به صورت مشخصی تعریف کنند. در این میان، بانك‌هاي اسلامي در امر مديريت نقدينگي، با دو محدوديت اساسي نسبت به بانكداري متعارف مواجه هستند. یکی ضرورت به كارگيري وجوه مازاد، براي جلوگيري از كاهش سود‌آوري در مقايسه با بانكداري متعارف و دیگری ضرورت تطبيق نيازهاي نقدينگي كوتاه مدت، براي جلوگيري از خطر مواجهه با كسري نقدينگي است. دیگر مشکلات مربوط به کنترل و مدیریت نقدینگی در بانک‌های اسلامی عبارتند از:

1- عدم وجود بازار بین بانکی اسلامی مورد پذیرش

2- ممنوعیت سرمایه‌گذاری در ابزارهای مبتنی بر بهره

3- عدم وجود بازار ثانویه اسلامی برای تسهیلات اعطایی

4- پایین بودن درجه نقدشوندگی دارایی‌های مالی اسلامی

5- کم بودن تعداد مشارکت‌کنندگان (بانک‌های اسلامی)

6- کمبود ابزارهاي مطابق با شرع

7- ارائه تسهیلات با سررسیدهای نسبتاً بلندمدت

8- تأمین مالی از طریق سپرده‌های کوتاه‌مدت و میان مدت

9- ضعف در مدیریت ریسک

10- تکیه بیش از حد بانک‌های اسلامی بر روی دارایی‌های ترازنامه‌ای برای مدیریت نقدینگی

11- گسترش غیر بهینه مازاد نقدینگی

12- ضعف در طراحی ابزارهای نوین مالی اسلامی و تفاسیر مختلف فقهی در مورد ابزارهای مالی اسلامی.

4. ابزارهاي مالي مديريت نقدينگي در نظام مالي اسلامي

مدیریت نقدینگی در بازارهای مالی اسلامی، در درجه اول به جایگزینی وجوه مازاد و سپس به رفع کمبودها و نیازهای نقدینگی کوتاه‌مدت می‌پردازد. لذا طراحي ابزارهاي مناسب مديريت نقدينگي در بانك‌هاي اسلامي از اهمیت قابل توجهی برخوردار می باشد. برخی از ابزارهای مدیریت نقدینگی در بازارهای مالی اسلامی عبارتند از:

4-1. صندوق سرمایه‌گذاری بازار پول غیرربوی (صندوق اسلامي ABC [6] )

تأسیس و ایجاد صندوق اسلامی می‌بایستی از اولویت‌های اصلی بانک‌ها و سرمایه‌گذاران اسلامی باشد. زیرا مردم، موسسات مالی بزرگ و موسسات تجاری عمده کسانی هستند که از مازادها و کسری‌های پیش‌بینی نشده نقدینگی ضرر می‌بینند. از این‌رو، هدف اصلی این صندوق، تأمین نقدینگی مناسب برای سهامداران، ایجاد سودی معقول به همراه بیشترین امنیت می‌باشد. عمده سرمایه‌گذاری‌های انجام شده در این صندوق‌ها از طریق مشارکت در مبادلات تجاري، مضاربه، خريد و فروش كالا و استصناع صورت مي‌گيرد. سهام اين صندوق بر اساس ارزش خالص دارايي‌ها و به صورت روزانه قيمت‌گذاري مي‌شود. به علاوه، اگر قيمت سهام از قيمت اسمي كمتر شد، صندوق تضمين مي‌كند كه قيمت خريد را به سهامدار پرداخت كند. از اين‌رو، در بدترين حالت، بازده سهام صفر مي‌شود. اگر ارزش سهام نيز رشد كند، سود آن نصيب سهامداران مي‌شود. با توجه به قرارداد سهامداران با صندوق، در صورت نياز به نقدينگي، صندوق سهام را از بانك خريداري مي‌كند و نقدينگي آن را تأمين مي‌نمايد. [7]

4-2. مرابحه کالایی

یکی از ابزارهایی که باعث بهبود مدیریت نقدینگی و فرصت‌های سرمایه‌گذاری می‌شود، استفاده از مرابحه کالایی است که بر اساس مبادله کالا عمل می‌کند. این روش، در کشورهای حوزه خلیج فارس، به‌خصوص عربستان و امارات متحده عربی برای مدیریت نقدینگی در کوتاه‌مدت به‌کار می رود. سازوکار مورد استفاده به این صورت است که هنگامی‌ بانکی با کمبود نقدینگی برای ارائه تسهیلات مرابحه و بانک دیگر با افزایش نقدینگی مواجه است، در اين صورت، بانك اوّل سراغ بانك دوم مي‌رود. بانك دوم كالاي موردنظر مشتري بانك اوّل را خريداري مي‌كند و با سود مشخّصي، به صورت كوتاه‌مدت، به بانك اوّل مي‌فروشد. بانك اوّل نيز با سود ديگري، به صورت نسية بلندمدت، به مشتري خود مي‌فروشد. اين روش كه از دو قرارداد مرابحه مدت‌دار تشكيل مي‌گردد، مي‌تواند ابزار مديريت نقدينگي به حساب آيد.

4-3. انتشار صکوک بانکی

یکی از ابزارهای مناسبی که می تواند جایگزین خوبی برای اوراق قرضه و جمع‌آوری نقدینگی باشد، صکوک است. صکوک اوراق بهادار اسلامی است که با درگیرکردن یک دارایی مشخص فیزیکی و بر اساس قراردادهاي مشاركت، مضاربه، مرابحه، سلف، استصناع، اجاره و يا تركيبي از آنها (اوراق بهادار تركيبي) طراحي می‌شود. این اوراق دارای ارزش اسمی یکسان و با پشتوانه مالی تعریف می‌شود که پس از اتمام عملیات پذیره‌نویسی، بیانگر پرداخت مبلغ اسمی مندرج در آن توسط خریدار به ناشر بوده و دارندة آن مالک یک یا مجموعه‌ای از دارایی‌ها، منافع حاصل از دارایی و یا ذینفع یک پروژه یا یک فعالیت سرمایه‌گذاری خاص می‌شود. رشد و توسعه بازار صکوک در چند سال اخیر، عمدتاً به دلیل نقش آن در کنترل نقدینگی مطرح شده است. زیرا، مدیریت نقدینگی به عنوان یکی از ارکان اساسی جهت گسترش بانکداری و توسعه بازارهای مالی اسلامی در نظر گرفته می‌شود.

4-4. بازار پولی بین بانکی

بازارهای بین بانکی با توجه به وضعیت و ماهیت خاص نقدینگی و نظام بانکی، یکی از مهمترین ابزارهای مدیریت نقدینگی به‌شمار می رود. هدف این بازار برقراری ارتباط صحیح و قانونمند بین بانک‌ها، تعامل سالم به منظور تبادل وجوه مازاد بین بانکها، تسريع در فرآيند تامين نقدينگي و در نتیجه مدیریت کاراتر نقدینگی خواهد شد . با توجه به آنکه ابزارهای مورد استفاده در بانکداری متعارف قابل استفاده در بانکداری اسلامی نیستند، لذا بازارهای مالی اسلامی به دنبال ابزارهای مناسب جایگزین منطبق با شریعت جهت ایجاد بازار بین بانکی می‌باشند. در این میان، مالزی [i] دارای بازار پولی بین بانکی با هدف خريد و فروش ابزارهاي مالي اسلامي ميان مشاركت‌كنندگان در بازار، فعاليتهاي سرمايه‌گذاري بين بانكي از طريق طرح سرمايه‌گذاري مضاربه بين بانكي [ii] ، نظام تسويه و نيزپاياپاي چك [iii] از طريق سيستم تسويه چك بين بانكي اسلامي [iv] و ابزارهایي مانند گواهي‌هاي پذيرش بانكي سبز [v] ، اسناد پذيرفته شده اسلامي [vi] ، اوراق قرضه رهني [vii] و اوراق بدهي خصوصي اسلامي است كه در حال حاضر در بازار پولي بين بانكي اسلامي مالزي بر اساس "بيع الدين" داد و ستد مي‌شود.

به‌طور کلی بانک‌های اسلامی می‌توانند از جایگزین‌هایی برای ایجاد بازار بین‌بانکی اسلامی استفاده نمایند. از این رو، بانکی که با کمبود نقدینگی مواجه می‌گردد، می‌تواند از طریق ایجاد موافقت‌نامه‌هایی در قالب مشارکت در سود و زیان به بهره‌مندی از منابع مازاد سایر بانک‌ها (از طریق اعطای تسهیلات) و رفع مشکل نقدینگی خود بپردازد. از سوی دیگر در صورتیکه امکان استفاده از تسهیلات در یک دوره خاص وجود نداشته باشد، بانک‌ها می‌توانند یک توافق همکاری بین بانکی برای گسترش مساعدت‌های متقابل ایجاد کنند و در نهایت اینکه بانک‌ها می‌توانند با ایجاد صندوق مشترکی در بانک مرکزی، زمینه‌های ایجاد همکاری‌های مشترک را افزایش دهند. [viii] علاوه بر این، بازار بين بانكي مي‌تواند افزون بر تقويت ابزار سپرده‌گذاري متقابل از ابزارهاي كاراتري مانند: خريدوفروش دين، خريدوفروش اسناد خزانه اسلامي، تشكيل صندوق با گواهي سپرده بانكي، اوراق مشاركت و ديگر اوراق بهادار اسلامي (صكوك) براي سازمان دهي بازار استفاده كند.

1. جمع‌بندی

مدیریت نقدینگی در نظام بانکداری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. نظیر سایر مدیریت‌ها این مدیریت نیز تقابلی میان ریسک و بازدهی است. به‌طور کلی، روشها و ابزارهای متفاوتی برای مدیریت کل منابع بانک‌ها وجود دارد اما با توجه به اینکه بانك‌داري اسلامي به عنوان يكي از بخش‌هاي مهم اقتصادي و نهاد اصلي تأمين مالي که پنجاه درصد بیشتر از بانک‌های متعارف دارای نقدینگی است، نمي‌تواند در فعاليت‌هاي خود از ابزارهای متعارف که مبتنی بر بهره‌ است، استفاده كند، لذا مدیریت نقدینگی در تعریف بازار مالی بانکداری اسلامی از اهمیت بیشتری برخوردار می‌باشد. از این‌رو، نیاز به طراحی و ایجاد ابزارهای نوین منطبق بر شریعت، بیش از پیش احساس می‌شود. در این زمینه طراحی و به کارگیری ابزارهاي مديريت نقدينگي همچون مرابحة موازي، صندوق ABC و اوراق بهادار اسلامي از جمله اوراق مرابحه و اجاره به شرط تمليك به عنوان جايگزين اوراق قرضه در بازارهای مالی اسلامي معرفي شده‌اند. به‌طور کلی می‌توان با توجه به نیازهای نقدینگی آنی، ابزارهای مدیریت نقدینگی بازار پولی بین‌بانکی و قرض‌الحسنه، نیازهای نقدینگی کوتاه‌مدت مرابحه کالایی، صندوق ABC ، بازار پولی بین‌بانکی و صکوک بانکی و نیازهای نقدینگی بسیار کوتاه‌مدت مرابحه کالایی، صندوق ABC و بازار پولی بین‌بانکی را پیشنهاد نمود. در مجموع، با توجه به پیشرفت‌هایی که در سطح بين المللي انجام گرفته، اما هنوز راه بسيار طولاني براي حل مشكل مديريت نقدينگي تعریف بازار مالی در بانكهاي اسلامي، وجود دارد. بديهي است عدم معرفی و بكارگيري نوآوريها و محصولات جديد مالي، موجبات ایجاد فاصله عميق و وسيع نظام بانكي كشورهای اسلامی از وضعيت موجود جهان را فراهم و فرآيند تجهيز و تخصيص منابع را به شكلي غيربهينه روبرو خواهد کرد.

تعریف بازار مالی

شرکت‌های تامین سرمایه

نقش شرکت‌های تامین سرمایه در بازار را بهتر بشناسیم

شرکت‌های تامین سرمایه، علاوه بر سودآوری برای سرمایه‌گذاران، از طریق ارائه خدمات ارزشمند مالی به سایر شرکت‌ها، نقش بسیار مهمی را در بازار سرمایه و اقتصاد هر کشور ایفا می‌کنند، سطح بالای سرمایه در گردش شرکت‌های تامین سرمایه‌، سهم چشمگیر این شرکت‌ها در تامین منابع مالی مورد نیاز صنابع مختلف و همچنین دید بلند مدت، تحلیلی و تخصصی این شرکت‌ها در سرمایه‌گذاری، آن‌ها را به بازیگرانی کلیدی در بازارهای مالی تبدیل کرده است. در این نوشتار به معرفی موسسه تامین سرمایه، خدمات و نقش‌ آن‌ در اقتصاد خواهیم پرداخت.

شرکت تامین سرمایه به زبان ساده

موسسات تامین سرمایه، واسطه‌هایی در بازار سرمایه هستند که تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار کشور فعالیت کرده و طیف وسیعی از خدماتی مانند بازارگردانی، سبدگردانی، مشاوره سرمایه‌گذاری، مشاوره تامین مالی، تعهد پذیره نویسی، ارزیابی ریسک مالی، مشاوره و انجام خدمات افزایش سرمایه و مشاوره برای ادغام و تملیک شرکت‌ها را ارائه می‌دهند. شرح کامل وظایف شرکت‌های تامین سرمایه را می‌توانید در بند هجده ماده یک قانون بازار اوراق بهادار مصوب آذرماه 1384 مجلس شورای اسلامی مطالعه کنید.

شرکت تامین سرمایه چه خدماتی ارائه می‌کند؟

خدمات شرکت­های تامین سرمایه به سه زیر شاحه اصلی، شامل مدیریت دارایی‌، تامین مالی و خدمات مالی و مشاوره‌ای تقسیم می‌شود.

مدیریت دارایی: در شرکت‌های تامین سرمایه، مدیریت دارایی سرمایه‌گذاران در اختیار تیم‌های با تجربه و متخصص قرار می‌گیرد تا با کنترل ریسک، پربازده‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها انجام شود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری یکی از مهم‌ترین نهادهای مالی در جهت مدیریت دارایی هستند که گزینه‌های متنوعی را برای سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند. برای آشنایی با صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس و چگونگی سوددهی آن‌ها به صفحه آن در سایت لوتوس پارسیان مراجعه کنید.

تامین مالی: شرکت تامین سرمایه با به‌کارگیری ابزارهای متنوعی همچون انتشار اوراق بهادار، نقدینگی و سرمایه مورد نیاز شرکت‌ها را تامین کرده و با جذب و هدایت منابع مالی، ارزش‌آفرینی می‌کنند.

خدمات مالی: شرکت تامین سرمایه در توسعه و پیشرفت سازمان‌ها نیز موثر است و با ارائه مشاوره در زمینه امور سرمایه‌گذاری و مدیریت منابع مالی، به رشد سازمان‌ها کمک به‌سزایی می‌کند.

نقش شرکت تامین سرمایه در ساختار اقتصادی کشور

موسسه تامین سرمایه به‌طور مستقیم و غیر مستقیم در ساختار اقتصادی کشور تاثیرگذار است:

بازار سهام: با توجه به ماهیت خدماتی که توسط شرکت‌های تامین سرمایه ارائه می‌شود، تصمیمات سرمایه‌گذاری این شرکت‌ها در روند بازار سهام تاثیرگذار خواهد بود. همچنین سرمایه در گردش بالای شرکت‌های تامین سرمایه، می‌تواند نقشی حیاتی در تغییر رویه کل بازار داشته باشد. فرض کنید شرکتی با میزان سرمایه‌ای به اندازه هزاران برابر هر شخص عادی تصمیم به فروش کلیه سهم‌های خود بگیرد. بدون شک این اقدام باعث تغییر روند بازار می‌شود. البته چنین اقداماتی با تحلیل و دانش بالای متخصصین مالی این شرکت‌ها و تحت نظارت مدیران صندوق‌ها انجام شده و معاملات همواره به دور از هیجانات بازار سرمایه صورت می‌گیرد. همچنین، اقدامات موسسات تامین سرمایه، همواره با واکنش سایر بازیکنان بازار سهام مواجه است و این نیز به نوبه خود در وضعیت بازار سهام تعریف بازار مالی تاثیرگذار خواهد بود.

اشتغال‌زایی و کاهش بیکاری: شرکت‌های تامین سرمایه می‌توانند کلید نجات یک بنگاه از تعدیل نیرو و ورشکستگی باشند. گاها این شرکت‌ها با تزریق سرمایه اضطراری می‌توانند از بیکاری کارکنان بنگاه‌های اقتصادی جلوگیری کنند. نجات شرکت‌ها با استفاده از ابزارهای تامین مالی از بالارفتن نرخ بیکاری در جامعه و مضرات اجتماعی این پدیده جلوگیری می‌کند. همچنین تامین سرمایه مورد نیاز شرکت‌ها برای گسترش بنگاه‌های اقتصادی متوسط و بزرگ، ساخت بخش‌های جدید کسب و کار و به دنبال آن استخدام نیروی کار، در ایجاد فرصت‌های شغلی نیز نقش به سزایی ایفا می‌کند.

پیشرفت صنعتی و علمی: بسیاری از موسسات تامین سرمایه از جمله لوتوس پارسیان، صندوق‌هایی برای سرمایه‌گذاری خطرپذیر یا جسورانه دارند. اما این صندوق‌ها چه ارتباطی با پیشرفت علمی و صنعتی دارند؟

سرمایه‌گذاری جسورانه، از روش‌‌های نوین تأمین مالی کسب‌وکار‌های استارت‌آپی است که در آن، سرمایه‌گذار با استارت‌آپ‌ها وارد مشارکت می‌شود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه، بخش عظیمی از وجوه صندوق را به سرمایه‌گذاری‌های پرریسک و پرسود تخصیص می‌دهند که شرکت‌های نوپا و استارت آپ‌ها، بهترین موارد نیازمند سرمایه در این گروه هستند. این شرکت‌ها معمولا ایده‌های صنعتی و علمی جدیدی را در بازار آزمایش می‌کنند که در صورت موفقیت، بازده سرمایه‌گذاری بسیار بالایی را به همراه خواهد داشت. از این رو شرکت‌های تامین سرمایه و صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه نقش مهمی در پیشرفت علمی و اقتصادی یک کشور ایفا می‌کنند.‌‎ برای سرمایه‌گذاری در این نوع صندوق‌ها، به صفحه صندوق سرمایه‌گذاری جسورانه رویش لوتوس مراجعه کنید.

با صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس بیشتر آشنا شوید.

اشتراک با دوستان

شرکت تامین سرمایه به زبان ساده

موسسات تامین سرمایه، واسطه‌هایی در بازار سرمایه هستند که تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار کشور فعالیت کرده و طیف وسیعی از خدماتی مانند بازارگردانی، سبدگردانی، مشاوره سرمایه‌گذاری، مشاوره تامین مالی، تعهد پذیره نویسی، ارزیابی ریسک مالی، مشاوره و انجام خدمات افزایش سرمایه و مشاوره برای ادغام و تملیک شرکت‌ها را ارائه می‌دهند. شرح کامل وظایف شرکت‌های تامین سرمایه را می‌توانید در بند هجده ماده یک قانون بازار اوراق بهادار مصوب آذرماه 1384 مجلس شورای اسلامی مطالعه کنید.

شرکت تامین سرمایه چه خدماتی ارائه می‌کند؟

خدمات شرکت­های تامین سرمایه به سه زیر شاحه اصلی، شامل مدیریت دارایی‌، تامین مالی و خدمات مالی و مشاوره‌ای تقسیم می‌شود.

مدیریت دارایی: در شرکت‌های تامین سرمایه، مدیریت دارایی سرمایه‌گذاران در اختیار تیم‌های با تجربه و متخصص قرار می‌گیرد تا با کنترل ریسک، پربازده‌ترین سرمایه‌گذاری‌ها انجام شود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری یکی از مهم‌ترین نهادهای مالی در جهت مدیریت دارایی هستند که گزینه‌های متنوعی را برای سرمایه‌گذاری ارائه می‌دهند. برای آشنایی با صندوق‌های سرمایه‌گذاری لوتوس و چگونگی سوددهی آن‌ها به صفحه آن در سایت لوتوس پارسیان مراجعه کنید.

تامین مالی: شرکت تامین سرمایه با به‌کارگیری ابزارهای متنوعی همچون انتشار اوراق بهادار، نقدینگی و سرمایه مورد نیاز شرکت‌ها را تامین کرده و با جذب و هدایت منابع مالی، ارزش‌آفرینی می‌کنند.

خدمات مالی: شرکت تامین سرمایه در توسعه و پیشرفت سازمان‌ها نیز موثر است و تعریف بازار مالی با ارائه مشاوره در زمینه امور سرمایه‌گذاری و مدیریت منابع مالی، به رشد سازمان‌ها کمک به‌سزایی می‌کند.

نقش شرکت تامین سرمایه در ساختار اقتصادی کشور

موسسه تامین سرمایه به‌طور مستقیم و غیر مستقیم در ساختار اقتصادی کشور تاثیرگذار است:

بازار سهام: با توجه به ماهیت خدماتی که توسط شرکت‌های تامین سرمایه ارائه می‌شود، تصمیمات سرمایه‌گذاری این شرکت‌ها در روند بازار سهام تاثیرگذار خواهد بود. همچنین سرمایه در گردش بالای شرکت‌های تامین سرمایه، می‌تواند نقشی حیاتی در تغییر رویه کل بازار داشته باشد. فرض کنید شرکتی با میزان سرمایه‌ای به اندازه هزاران برابر هر شخص عادی تصمیم به فروش کلیه سهم‌های خود بگیرد. بدون شک این اقدام باعث تغییر روند بازار می‌شود. البته چنین اقداماتی با تحلیل و دانش بالای متخصصین مالی این شرکت‌ها و تحت نظارت مدیران صندوق‌ها انجام شده و معاملات همواره به دور از هیجانات بازار سرمایه صورت می‌گیرد. همچنین، اقدامات موسسات تامین سرمایه، همواره با واکنش سایر بازیکنان بازار سهام مواجه است و این نیز به نوبه خود در وضعیت بازار سهام تاثیرگذار خواهد بود.

اشتغال‌زایی و کاهش بیکاری: شرکت‌های تامین سرمایه می‌توانند کلید نجات یک بنگاه از تعدیل نیرو و ورشکستگی باشند. گاها این شرکت‌ها با تزریق سرمایه اضطراری می‌توانند از بیکاری کارکنان بنگاه‌های اقتصادی جلوگیری تعریف بازار مالی کنند. نجات شرکت‌ها با استفاده از ابزارهای تامین مالی از بالارفتن نرخ بیکاری در جامعه و مضرات اجتماعی این پدیده جلوگیری می‌کند. همچنین تامین سرمایه مورد نیاز شرکت‌ها برای گسترش بنگاه‌های اقتصادی متوسط و بزرگ، ساخت بخش‌های جدید کسب و کار و به دنبال آن استخدام نیروی کار، در ایجاد فرصت‌های شغلی نیز نقش به سزایی ایفا می‌کند.

پیشرفت صنعتی و علمی: بسیاری از موسسات تامین سرمایه از جمله لوتوس پارسیان، صندوق‌هایی برای سرمایه‌گذاری خطرپذیر یا جسورانه دارند. اما این صندوق‌ها چه ارتباطی با پیشرفت علمی و صنعتی دارند؟

سرمایه‌گذاری جسورانه، از روش‌‌های نوین تأمین مالی کسب‌وکار‌های استارت‌آپی است که در آن، سرمایه‌گذار با استارت‌آپ‌ها وارد مشارکت می‌شود. صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه، بخش عظیمی از وجوه صندوق را به سرمایه‌گذاری‌های پرریسک و پرسود تخصیص می‌دهند که شرکت‌های نوپا و استارت آپ‌ها، بهترین موارد نیازمند سرمایه تعریف بازار مالی تعریف بازار مالی در این گروه هستند. این شرکت‌ها معمولا ایده‌های صنعتی و علمی جدیدی را در بازار آزمایش می‌کنند که در صورت موفقیت، بازده سرمایه‌گذاری بسیار بالایی را به همراه خواهد داشت. از این رو شرکت‌های تامین سرمایه و صندوق‌های سرمایه‌گذاری جسورانه نقش مهمی در پیشرفت علمی و اقتصادی یک کشور ایفا می‌کنند.‌‎ برای سرمایه‌گذاری در این نوع صندوق‌ها، به صفحه صندوق سرمایه‌گذاری جسورانه رویش لوتوس مراجعه کنید.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.